خالقا ، معبودا : تمييز يا حال است . بحسن بلائك : جار و مجرور متعلق به « سبحانك » است . مشربا : خود و واژه‌هاى منصوب پس از آن بدل مفصل از مجمل است . « مأدبة » مبدل منه است . فيما رغّبت : جار و مجرور متعلق « رغبوا » است . حيثما : ظرف است كه معناى شرط مىدهد و نياز به فعل و جواب شرط دارد و محلا منصوب است . شرح و تفسير ( من ملائكة أسكنتهم سماواتك و رفعتهم عن أرضك هم أعلم خلقك بك و أخوفهم لك و أقربهم منك ) سخن از فرشتگان نوعى سخن از غيب است . از اين‌رو ما به بيان ظاهر كلمات امام عليه السّلام بسنده مىكنيم . خلاصه سخن آن‌كه فرشتگان بيشترشان در آسمان هستند ، نه در زمين و خداوند خود آگاه‌تر از آفريدگان خويش است . آنان بيش از ديگر آفريدگانش از او مىترسند ؛ زيرا ترس از خدا به اندازه شناختن افراد از او است . همچنين در فرمان‌بردارى جايگاهى بالا دارند . از اين روى از ديگر آفريدگان به خدا نزديك‌ترند . ( لم يسكنوا الأصلاب و لم يضمّنوا الأرحام و لم يخلقوا من ماء مهين ) آنان ازدواج نمىكنند و فرزند نمىآورند . ( و لم يتشعّبهم ريب المنون ) بيمارى و درد به سراغشان نمىآيد و گروه‌بندى و احزاب ندارند و درگيرى در بين‌شان پديد نمىآيد و چگونه ممكن است كسى كه نمىخورد و نمىنوشد ، بيمار شود و آنان كه ثروت ندارند و بر چيزى حكومت نمىكنند ، چگونه با هم درگير شوند ؟ ( و إنّهم على مكانهم منك و منزلتهم عندك و استجماع أهوائهم فيك و كثرة طاعتهم لك و